:: เวลาเปลี่ยนไป แต่ฉันก็ยังคงเป็นฉันคนเดิม .. ที่ไม่มีใครอยู่ดี *
ท่ามกลางผู้คนมากมาย
คนอื่นอื่นเค้ามีความสุขกัน หัวร่อต่อกระซิกกัน
แต่..
หัวใจฉันมันเฉา
ตัดขาดโลกไซเบอร์อย่างจริงจังมาร่วมสองอาทิตย์
สำหรับบางคน สองอาทิตย์ ไม่นานหรอก
แต่สำหรับคนที่อยู่กับโลกไซเบอร์เกือบ 20 ชั่วโมงต่อวัน
ผ่านไปได้สองสัปดาห์นี่ก็นานพอดู
นอกจากนั้น .. ยังตัดขาดจากการสื่อสารไปอีกด้วย
แย่จังนะ .. ไม่อยากเป็นแบบนี้เลยแฮะ
แต่ทำไมมันต้องมีอารมณ์แบบนี้กลับมาอยู่เรื่อยเรื่อย
อยากมีความสุขอย่างคนอื่นเค้าอย่างจริงจัง .. ไม่ได้เลยเชียวหรือ ?
หรือ ..
บุญที่ฉันมี มันไม่พอ ?
.: all rights reserved 'till my last breath :.
:)
เราเองก้อเคยผ่านกับอารมณ์แบบนี้มาก่อนเป็นปีๆ
เอาใจช่วยนะคะ
ให้พิมพ์สุขสมหวังในสิ่งที่พึงปรารถนาทุกๆ สิ่ง น้องรัก ^^